Onderweg
Als Alex de Pioenlaan inrijdt staat Emma met haar rugzakje om al voor het huis te wachten.
Zonder dat haar gezicht verandert wacht ze tot hij stilstaat en trekt ze het portier open. Op de bijrijdersstoel staat een tas met golfclubs.
"Laat mij maar even. Alexander gooit de tas achterin de Audi tt.
Snelle kus voor Judith die met de poes in haar armen in de deuropening staat.
"Rijden, Lex! Emma zet haar felroze gympen op het dashboard. Doei! wuift ze uit het raam.
Judith knuffelt de kat terwijl ze naar Alexander en Emma kijkt. Wat is ze toch mooi als ze gelukkig is, denkt Alexander.
"Haal je voeten daar eens vanaf, Emma."
Hij start de auto en rijdt de straat uit. Tot aan de bocht ziet hij in de achteruitkijkspiegel de wuivende hand van Judith. Eén voor een zet Emma haar voeten op de grond. Dan haalt ze een pakje sigaretten uit haar rugzakje.
"Jij ook? Ze houdt hem het pakje voor.
"Weet Judith dat?"
"Wat? vraagt ze, terwijl ze haar gezicht schuin houdt als ze een sigaret aansteekt.
"Ik wil niet dat je in de auto rookt!"
"Ik blaas de rook toch uit het raam. Ze drukt op het knopje, het raam zoeft naar beneden.
"Dan werkt de airco niet. En denk aan de bekleding, die is van leer!"
"Zeur niet¸ hij is zo op. Na een paar trekjes gooit ze de sigaret uit het raam. Het raam zoeft weer dicht. Met haar armen over elkaar kijkt ze naar buiten. Precies Judith, denkt Alexander. Die kan ook zo onbenaderbaar mooi zijn.
Met een oog schuin op de weg typt hij ‘dierentuin Emmen in de GPS. Nog honderdtien kilometer. Het is negen uur en nu al 28 graden. Over maximaal tien uur ben ik weer thuis, denkt Alexander.
"Nou, zegt hij. "Beetje zin in vandaag?"
Ze kijkt hem even aan. "Ja hoor."
Na een paar zwijgende kilometers draait hij de snelweg op.
Hij zet de radio aan.
"Een file van vijf kilometer op de A37 richting Emmen ten gevolge van een ongeval. De politie verwacht de rest van de dag vertraging. Dan nu een discussie over de cao-onderhandelingen…"
"Sahaaai! zegt Emma. Ze zoekt een andere zender. Om elke vinger heeft ze een ring. "Dit is een lekker nummer! Ze strijkt haar hand door haar haar en wiegt met haar hoofd op het ritme. Het bandje van haar hemd is van haar schouder gegleden.
Ze is geen meisje meer, denkt Alexander.
`Gimme love, gimme love,` zingt ze mee.
Ze heeft blond haar dat glimt in de zon. Haar armen en benen lijken te lang en dun. Donshaartjes tussen haar schouderbladen. Afgeknipte spijkerbroek. Blote voeten in d’r gympen.
"Wie had dat nou gedacht, zegt Alexander. "Dat wij nog eens samen weg zouden gaan!
"Ik niet in elk geval. Emma haalt een zak winegums uit het handschoenenkastje. Ze steekt er drie tegelijk in haar mond. Hé, wil hij zeggen, die waren voor de terugweg, maar hij bedenkt zich. Ze houdt hem de zak voor. Hij neemt er eentje.
"De nieuwe van the Bad Boys! Ze draait het volume een stuk harder. "Zó’n vet nummer.
"Da’s ook toevallig, zegt hij. "Van dit origineel heb ik mijn eerste single gekocht. Toen was ik vijftien, of zo. Weet zij eigenlijk wel wat een single is? denkt hij.
"Goh, ik wist niet dat ze in de middeleeuwen al een synthesizer hadden. Nou snap ik ook waarom je het met mijn moeder doet. Je houdt gewoon van ouwe meuk."
"We schelen twee jaar!"
"Mannen willen toch altijd jongere en mooie vrouwen? Omdat ze ze anders niet aankunnen? Emma kijkt op haar mobiel en drukt een paar knopjes in.
"Je moeder is een prachtige vrouw. Van binnen en van buiten."
Ze rijden de file in. Een rood busje schuift nog net voor ze de rij in.
"Voor jou misschien. Ik kan net zo goed alleen wonen. Ze heeft niet eens door of ik thuis ben of niet. Altijd maar aan het praten met die wazige vriendinnen. Vorige week zaten ze samen te grienen. Met z’n vieren! Ik dacht dat ik doodging van schaamte."
Haar telefoon piept een paar keer.
Las ik laatst niet dat pubers honderdtwintig sms’jes per maand versturen? denkt Alexander.
"Judith is een heel intense vrouw. Ze beleeft alles heel erg vanuit zichzelf. Dat vind ik juist zo mooi. En volgens mij lijk jij op haar.
"Pff, ik hoop het niet zeg. Als ik ooit kinderen krijg dan zullen ze weten dat ik van ze hou.
"Maar ze is stapelgek op je, echt waar. Ik ken geen vrouw die zo bruist van liefde."
"Ja, voor jou! Maar ze is míjn moeder. Voor mij is ze er nooit. Als ze niet met die vriendinnen bezig is dan staat ze in de garage beelden te houwen. En als ze dat niet aan het doen is dan ben jij er wel. Ik sta echt op de laatste plaats. Ik had er net zo goed niet kunnen zijn. Beter zelfs. Ik zit haar in de weg. Jullie."
"Judith houdt van je."
"Ik geloof er niks van! Hoe het met mij gaat interesseert haar geen moer. Ze wist volgens mij niet eens dat ik verkering had."
"Had? Is het uit?"
"Interesseert je dat wat?! Jullie hebben het nooit over mij, zie je nou wel. Alleen maar lekker in mekaars ogen kijken, laat Emma maar barsten. Ik wou dat ik niet bestond."
"Maar ik ben er toch ook voor je? Ik heb een dag vrij genomen!"
"Ja, lekker spontaan zeg. Dat doe je ook alleen omdat dat van Judith moest. Uit schuldgevoel. Daarom moet ik met jou naar die achterlijke dierentuin. Ik ben verdomme geen kind meer! Ben je de spekkies niet vergeten? Daar kan je me heel gelukkig mee maken!
Alexander werpt een blik op de lege zak winegums. Emma kijkt boos uit het raam. Een beetje gelijk heeft ze wel. Hij baalde behoorlijk dat hij vanmiddag niet kon golfen, ook al was het er erg warm voor. Maar om allerlei redenen kwam het vandaag toch het beste uit. En hij had het ervoor over. Voor Judith.
Nog zeventig kilometer. De hitte van het asfalt is voelbaar door de ramen en de rij auto’s reikt tot aan de horizon. Hoe lang duurt een tankstation over 1500 meter als je tien kilometer per uur rijdt?
"Wanneer weet je eigenlijk dat je verliefd bent, vraagt ze. "Wanneer wist jij het?
"Meteen. Ik zag haar en ik was meteen verkocht. Hij merkt dat hij glimlacht als hij eraan denkt. Judith. Stralend, vrouwelijk. Rode lippen, de geur van hout, kruiden, leven. Een sterke vrouw. Precies wat hij nodig had, met zijn zwabberende natuur. Het werd laat die avond.
"Ik heb een dochter, zei ze nog voor de eerste zoen. Want ze zag wel hoe hij naar haar keek.
"Al had je er tien, fluisterde hij schor en kroop in haar. Wat een vrouw. De eerste. En de laatste. Nooit was iemand zo dichtbij hem geweest. Judith redde zijn leven. Zonder haar was hij niets.
Maar ze hád een dochter. En een dochter is geen hondje dat je uit moet laten en dan naar haar mand stuurt. Ze was er altijd, ook als ze er niet was. Puberproblemen tijdens het eten. In bed altijd één oor op de deur gericht. Een dag vrij nemen om haar beter te leren kennen. Nader tot elkaar te komen, zei Judith.
"En hoe lang duurde het voor jullie het deden? vraagt Emma. "Mijn vriend zei dat het normaal is om het na twee weken al te doen.
Alexander kijkt even opzij. Nam ze hem nu in de maling? Stelde hij dat soort vragen ook toen hij zo oud was? Maar hij ziet niets spottends in haar ogen.
"Als je zo oud bent als wij misschien wel ja, zegt Alexander. Hij kijkt in de achteruitkijkspiegel. De rij auto’s is voor net zo lang als achter.
"En als je vijftien bent?"
Alexander pakt het stuur op twee andere plekken vast. De natte plekken verdampen meteen.
"Eh, nee, dan niet, zegt hij. Judith, help! roept hij in gedachten. Wat moet ik zeggen!
"Vond ik ook, zegt Emma. "Maar hij niet.
Alexander haalt diep adem. Zo schattig, had Judith gezegd. Zitten ze ’s avonds op de bank naar een film te kijken. Hand in hand. Ik doe maar net of ik niks doorheb. Ze wil vast niet dat ik het weet.
Ze zoekt contact, denkt Alexander. Ze wil mijn raad, ik moet wat zeggen. In plaats daarvan zet hij de richtingaanwijzer aan en slaat af naar het tankstation. Dit is niks voor mij, denkt hij. Als ze nou nog een jongen was.
"Neem je een ijsje voor me mee? vraagt ze als ze stilstaan. Wat een ramp vijftien te zijn. Seks en ijsjes. Vriendjes en winegums. Moeders en minnaars.
Als hij in de rij in de winkel staat met twee ijsjes in zijn hand kijkt hij naar Emma’s smalle gezicht achter de voorruit van zijn auto. Ze kijkt naar beneden, steunt met haar hand haar hoofd.
"Doe deze ook maar, zegt hij en hij legt een kikkerknuffel op de toonbank.
"Dat vindt uw dochter vast leuk, zegt de bediende. Alexander glimlacht. Dit is de eerste keer dat iemand dat denkt. "Ja, daar houdt ze wel van, zegt hij.
Hij loopt terug naar de auto en ze lacht als hij net doet of hij een gesprek heeft met de kikker. Hij gooit haar de knuffel toe. Ze houdt de kikker tegen haar wang.
"Hier, je ijsje. Hou je deze er even onder? Hij geeft haar een paar servetjes.
Ze fronst haar wenkbrauwen, maar doet wat hij vraagt. Ze rijden de file weer in. Hoe was ik toen ik vijftien was, denkt Alexander. Bezig met mijn Commodore 64, school, krantenwijk, vrienden. Alles, maar geen meisjes dichterbij dan twee meter. Ook niet om over te praten. Nog steeds niet. Maar Emma wil dat wel. Kom op Alexander.
"Vertel eens, hoe gaat het met je vriendje?
"’t Is uit. Hij maakte het een paar dagen geleden uit. Per sms. Wil je het lezen? Ze haalt haar mobiele tevoorschijn. "Omdat ik niet met hem naar bed wilde.
Tot zijn verbazing voelt hij een scheut woede in zijn borstkas.
"Wat een hufter! ontschiet hem. "Als ie het dáárom en dan ook nog zo uitmaakt is het een enorme zak."
Emma grijnst. "Wat lief dat je dat zegt! Je bent wél mama’s leukste man sinds papa weg is. Ze legt even een hand op zijn arm. De warmte van haar hand voelt lichter dan de rest van de hitte.
"Wat goed dat je je niet hebt laten overhalen, zegt hij.
"Nouja, een beetje wel, zegt ze. Ze maakt een wegwerpgebaar. "Maar ik was toch al van plan om het uit te maken. Ze laat haar tong langs het ijsje glijden terwijl ze hem aankijkt. "Hoe maak jij het altijd uit? Er komt langzaam beweging in de file.
Hij lacht. "Nog nooit gedaan. Jouw moeder is mijn eerste echte liefde.
"Oh ja? En hoe ga je het met haar uitmaken dan?"
"Niet, zegt hij.
"Niet?"
"Nee.
"Hoezo niet?"
"Nou, zegt hij. "Omdat ik van haar hou. En zij van mij. Daarom."
"Echt? Hoe weet je dat dan?"
"Dat voel ik."
"Straks vertel je me nog dat jullie gaan samenwonen!"
Heeft Judith het toch al gezegd, denkt hij. De Mercedes voor hen staat plotseling stil. Meteen trapt hij het rempedaal in. Hij ziet de vrouw gebaren maken; sorry. Te grote auto voor jou, meid, denkt hij.
Emma breekt haar ijsstokje in tweeën en dan in vieren.
"Het is dus waar, zegt ze.
Hij knikt.
"In ons huis?"
"Nee, zegt hij. "Bij mij. Heeft Judith er nog niets over gezegd?"
"Natuurlijk niet! En ik dan?
"Jij gaat uiteraard mee. Het zweet breekt Alexander uit. Judith, kermt hij in gedachten.
Judith had gezegd: ‘Je moet kinderen voor een voldongen feit zetten. Als je ze het idee geeft dat ze inspraak hebben voelen ze ook de verantwoordelijkheid. En daar vind ik Emma nog te jong voor.’
Emma maakt een vreemd geluid. Lacht ze nu? Ze begint te schreeuwen.
"Zet de auto stil, nu! Denk je soms dat ik gek ben? Ik ben toch geen hond die je zomaar kan verkassen! Ik ga echt niet bij jou wonen! Nooit!
"Je krijgt een veel grotere kamer. Met een dvd speler en een laptop kan ik ook nog wel regelen."
"Zodat jullie me lekker op mijn kamer kunnen zetten zeker. Zie je nou wel dat ik niet meetel! Ze knijpt haar ogen dicht alsof ze dingen ziet die ze niet wil zien. "Ik ga niet in die stomme stad wonen, en ik ga al helemaal niet om jóu naar een andere school! Ik ga op kamers.
"Wie bel je?"
"Zeg ik niet. Ik haat je! Zet de auto stil, ik moet eruit! Er komt nu echt beweging in de rij auto’s, ze halen de vijftig alweer. Pas over 1800 meter is er weer een afslag.
"Mam! Hij zegt dat jullie gaan samenwonen! Dat is toch niet echt zo? Haar gezicht bevriest. Dan vloekt ze en gooit de telefoon tegen de voorruit. Een klein wit plekje op het glas blijft achter. "Verdomme! Ze begint hard te huilen. "Nou ben ik mama straks echt kwijt. Haar schouders schokken. Ze verbergt haar gezicht in haar handen. Alexander wil zijn hand op haar schouder leggen, aarzelt, legt de hand weer op het stuur. Ze kijkt weer op, haar ogen rood, tranen op haar knieën.
"Jij bent zo blind als een koe. Een draadje spuug hangt aan haar lip. "Jij denkt echt dat je de enige bent, hè?"
"Enige?"
"Ze doet het met de halve stad! Jij bent heus niet haar enige vriendje. Die Herman, die laatst bij ons was?!"
"Herman? Die is toch homo?"
"Jij bent zo dom! Je denkt zeker ook dat ze op dinsdagavond echt naar yoga gaat. Bovendien vindt ze je te jong en ze zei dat je stinkt en waar rijd je nou naar toe? We moeten rechtdoor hoor!"
Alexander perst zijn lippen op elkaar.
"Waar neem je me mee naar toe! Je ontvoert me! Ik bel de politie. Help!"
Op de parkeerplaats van de McDonalds zet hij de auto stil. Boos slaat ze haar armen om haar knieën en kijkt naar buiten.
"Zo, je kunt vluchten hoor, zegt hij. "Gaat uw gang. Ik ga even plassen."
Hij loopt met stramme benen naar het restaurant, waar tientallen kinderen aan het gillen zijn. Hij gaat op een van de wc’s zitten. Een kind trekt de hele tijd aan de deurknop. Hij pakt zijn telefoon en toetst ‘Judith in. Even wacht hij, dan bedenkt hij zich en zet de telefoon weer uit.
Als hij terugkomt zit Emma op zijn stoel, haar benen uit de auto. De radio hard aan. Ze heeft de kikker aan haar rugzakje vastgemaakt. Hij gaat naast haar zitten.
"Sigaret? vraagt ze.
"Welja, zegt hij. Ze roken samen.
"Weet je wat we doen, zegt hij. "We gaan niet naar de dierentuin."
"Wat gaan we dan doen?"
"Zeg het maar. Wat jij wilt."
Ze zwijgen een hele tijd. Tientallen musjes pikken kruimels tussen de tafels en stoelen vandaan. Na een hele tijd zegt ze: "Weet je wat ik wel zou willen? Dat je me leert golfen.
© Iris Boter